امیر مومنان علی (ع) همیشه می فرمودند:

 این امت همواره در نیک بختی به سر می برند تا وقتی که لباس بیگانگان را نپوشند و غذای بیگانگان را نخورند، اما وقتی چنین کنند، خداوند آنان را به خواری می اندازد (۱)  

 

 

۱ـ آرامش روانی

نبودن حريم ميان زن و مرد و آزادی معاشرتهای بی بندوبار ، هيجانها والتهابهای جنسی را فزونی  می ‏بخشد و تقاضای جنسی را به صورت يك عطش روحی‏ و يك خواست اشباع نشدنی در می‏آورد و این موجب ناآرامی در رفتار و درون انسان می شود . غريزه جنسی ، غريزه‏ای نيرومند ، عميق و " دريا صفت " است ، هر چه بيشتر اطاعت شود سركش ‏تر می‏گردد ، همچون آتش كه هر چه به آن بيشتر خوراك بدهند ، شعله ورتر می‏شود.

در این زمینه باید گفت :

تاريخ همانطوری كه از ثروتمندان ياد می‏ كند كه با حرصی حيرت‏ آور در پی گردآوردن پول و ثروت بوده ‏اند و هرچه بيشتر جمع‏ می‏ كرده ‏اند حريصتر می‏ شده ‏اند ، همچنين از آزمندانی در زمينه مسائل جنسی ياد می ‏كند .

اينها نيز به هيچ وجه از نظر حس تصرف تملك زيبارويان در يك‏ حدی متوقف نشده ‏اند، و این حرف اشتباه است که بگوییم اگر شخص مانعی برای دسترسی به غریزه شهوانی نداشته باشد، حریص نخواهد شد بلکه تجربه دقیقا خلاف این را نشان می دهد و کسانیکه بیشتر به این غریزه توجه داشته اند مانند پادشاهان و سلاطین که برای خودشان حرمسرا درست کرده بودند و زنان متعددی داشتند ، این حس هیچ وقت برایشان تمامی نداشت.  

به هر حال اسلام به قدرت شگرف اين غريزه آتشين توجه كامل كرده است .
روايات زيادی درباره خطرناك بودن غريزه‏ای كه مرد و زن را به يكديگر پيوند می‏دهد وارد شده است .
لذا اسلام تدابيری برای تعديل و رام كردن اين غريزه انديشيده است و در اين زمينه هم برای زنان و هم برای مردان ، تكليف معين كرده است . يك وظيفه مشترك كه برای زن و مرد ، هر دو ، مقرر فرموده مربوط به نگاه كردن است:
 قل للمؤمنين يغضوا من ابصارهم و يحفظوا فروجهم . . . قل للمؤمنات‏ يغضضن من ابصارهن و يحفظن فروجهن(۲)

خلاصه اين دستور اينست كه زن و مرد نبايد به يكديگر خيره شوند ، نبايد چشم چرانی كنند ، نبايد نگاههای مملو از شهوت به يكديگر بدوزند ، نبايد به قصد لذت بردن به يكديگر نگاه كنند . يك وظيفه هم خاص زنان مقرر فرموده است و آن اينست كه بدن خود را از مردان بيگانه پوشيده دارند و در اجتماع به جلوه‏ گری و دلربائی نپردازند . به هيچ وجه و بهانه ‏ای كاری نكنند كه موجبات تحريك مردان بيگانه را فراهم كنند .

منابع

(۱):بحارالانوار جلد 66

(۲): سوره نور آیه ۳۰