راضيه: زندگی كوتاه حضرت فاطمه با غم و اندوه و نيز با تلاش و سختی همراه بود. او زندگی بسيار مشكلی را پشت سر گذاشت ولی هرگز لب به شكايت باز نكرد، بلكه همواره خدای بزرگ را شكر می كرد و راضی بود. روايت شده روزی رسول خدا حضرت فاطمه را ديد كه لباس خشنی بر تن داشت و با دست های مباركش آسياب می كرد در حالی كه طفل كوچك خود را هم شير می داد.

رسول خدا گريان شد و فرمود: ای دختركم، تلخی اين دنيا را بچش، برای رسيدن به شيرينی آخرت. حضرت فاطمه(س) نه تنها لب به شكايت باز نكرد، بلكه عرض كرد: ای رسول خدا(ص)، من خدا را برای نعمت هايش سپاسگزارم و نيز روزی اميرالمؤمنين از رسول خدا(ص) خواست اگر ممكن باشد برای فاطمه(س) مستخدمه ای بگيرد، اما رسول خدا تسبيح فاطمه را به آنها تعليم فرمود. حضرت زهرا پس از شنيدن اين دستور پيغمبر اكرم سه بار فرمود: من از خدا و رسولش راضيم

مرضيه: تمام كارهای حضرت فاطمه(س) مورد رضايت خدا و رسول بود. رسول خدا(ص) هيچ گاه بر فاطمه غضب نكرد، به او خرده نگرفت و برعكس، گاهی می فرمود: فداها ابوها. (پدرش به قربانش). اينچنين است كه رسول خدا(ص) رضای فاطمه را رضای خدا می دانست و می فرمود: خدا از غضب فاطمه غضب می كند و از رضايت او راضی می شود.

محدثه:امام صادق (ع) در اين مورد فرمود «زيرا ملائكه از آسمان فرود می آمدند و با او سخن می گفتند.» در فرهنگ اسلامی محدثان راستين همواره از حرمت و منزلت ويژه ای برخوردار بوده اند، محدثان و راويان در حفظ و حراست از گنجينه های معارف و ارزش های دينی و ذخاير گرانمايه مكتب تشيع و رشد و تعالی فرهنگ غنی اسلامی نقش اول را داشته اند و حامل ودايع و امانت های گرانقدر الهی و رازدار اسرار آل رسول بوده اند.