گوهر

در کتاب مساله حجاب اثر شهید مطهری(ره) در مورد لغت حجاب آمده است که در قدیم برای این لفظ کلمه پوشش بکار میرفت که بهتر بود تغییر نمی کرد و با همان لفظ ادا می شد.

چرا که حجاب بمعنی پرده است و پرده هم تداعی کننده معنای پرده نشینی و در گوشه ای ماندن است و عده ای خیال کرده اند که نظر اسلام بیرون نیامدن زن از خانه و پشت پرده ماندن است در حالیکه دین ما، پوشش را برای زنان دستور داده است، به این معنی که زن باید در برخورد با مردان بدن خود رابپوشاند و خودنمایی ننماید.

در حقیقت اگر مقصود اسلام در خانه ماندن زنان و پرده نشینی بود دیگر احتیاجی به حجاب نمی بود

 چون وقتی با نامحرم برخورد نداشته باشد پوشش هم معنا ندارد و لازم نیست.

 البته در مورد زنان پیامبر مکرم اسلام دستور خداوند متفاوت است، زیرا خداوند در قرآن آنان را امر کرده که بیشتر در خانه های خود بمانند و در جامعه خود را نشان ندهند که شاید این بخاطر مسایل سیاسی

باشد و اینکه از آنان در مسایل حکومتی سوء استفاده نشود و فقط در این مورد کلمه حجاب استفاده شده.

و همانطور که می دانیم برخی زنان پیامبر مانند عایشه با نقض دستور خدا و حضورشان در میان مردم خود را آلت دست مغرضین قرار دادند و مسبب بوجود آمدن جنگهای بزرگی مانند جنگ جمل شدند.البته شایان ذکر است که این مساله بیشتر جنبه لفظی دارد و ما خود می دانیم که مقصود اسلام حضور

سالم و مفید زن در اجتماع است.

اما اینکه اسلام ( خدا ) چه میزان پوششی را برای زنان در نظر گرفته باید به آیات قرآن توجه کنیم:

*  اولین آیه ای که تصریح به پوشش و میزان آن برای زنان دارد آیه 59 سوره احزاب می باشد:

 یا ایها النبی قل لازواجک و بناتک و نساء المومنین یدنین علیهن من جلابیبهن ذالک ادنی ان یعرفن  فلا یوذین

در این آیه برای زنان مومن مشخص شده از روسری بلند (جلباب ) استفاده کنند که تقریبا همان چادر است که بین مسلمانان رایج است.

در ادامه این آیه خداوند یکی از علل پوشش را برای زنان بیان فرموده اند و آن اینکه از زنان غیر مسلمان و کنیزان شناخته شوند و مورد آزار و اذیت قرار نگیرند.

البته اینجا تمام حکمتهای چادر یا پوشش برای زنان بیان نشده و مسلما دلایل دیگری هم دارد.

* آیه دیگر آیه 31 سوره نور می باشد

«قل للمومنات.... و ليضربن بخمرهن علی جيوبهن ....»"

یعنی باید روسری خود را بر روی سینه و گریبان خویش قرار دهند، مقصود پوشیدن سرو گردن و گریبان است. زنان عرب معمولا پیراهن هایی می پوشیدند که گریبانهایشان باز بود، دور گردن و بالای سینه را نمی پوشانید. روسریهایی را که هم روی سر خود می انداختند از پشت سر می آویختند که گوشها و جلوی سینه و گردن آنها نمایان می شد.

 اما اینکه این آیه در چه زمانی و به چه دلیل نازل شد در اینجا مختصرا بیان می گردد:

 روزی در هوای گرم مدينه زنی جوان و خوشرو در حالی كه طبق معمول روسری‏ خود را به پشت گردن انداخته و دور گردن و زیر گوشش پیدا بود از کوچه عبور میکردمردی از اصحاب رسول خدا از طرف مقابل  می‏آمد . آن منظره سخت نظر او را جلب كرد و چنان غرق تماشای آن‏ زن زيبا شد كه از خودش و اطرافش غافل گشت و جلو خودش را نگاه نمی‏كرد .
آن زن وارد كوچه‏ای شد و جوان با چشم خود او را دنبال می‏كرد . همانطور كه‏ می‏رفت ، ناگهان استخوان يا شيشه‏ای كه از ديوار بيرون آمده بود به صورتش‏ اصابت كرد و صورتش را مجروح ساخت . وقتی به خود آمد كه خون از سر و صورتش جاری شده بود . با همين حال به حضور رسول اكرم رفت و ماجرا را به‏ عرض رساند . اينجا بود كه آيات مباركه نازل شد

( سوره نور) : قل للمؤمنين يغضوا من ابصارهم ......... 

اين آيه دستور می‏دهد كه بايد گردن و سینه خود را بپوشانند و بدین ترتیب میزان پوشش هم مشخص شده است و نشان از دقت دین اسلام در نحوه پوشش دارد.

منبع: کتاب مساله حجاب اثر شهید مطهری(ره)